Για πρώτη φορά μετά τον Fermin Aldeguer το 2023, αναβάτης της Moto2 καταφέρνει να κερδίσει τρεις συνεχόμενους Αγώνες – και αυτός είναι ο Manuel Gonzalez (Liqui Moly Dynavolt Intact GP). Ο #18 πρόσφερε ακόμη μία εμφάνιση υψηλού επιπέδου για να ολοκληρώσει την απόλυτη επιτυχία νικών το 2026, αν και ο Filip Salač (OnlyFans American Racing Team) τον πίεσε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του Αγώνα. Για τον Τσέχο αναβάτη, αυτή ήταν η πρώτη του παρουσία στο βάθρο από το 2024, την ιδανική στιγμή μάλιστα, καθώς το Grand Prix της Τσεχίας στο Brno πλησιάζει.

Την 3η θέση κατέκτησε ο Senna Agius, χαρίζοντας στην Liqui Moly Dynavolt Intact GP ένα διπλό βάθρο στην Ουγγαρία. Ήταν το τρίτο βάθρο του #81 μέσα στο 2026.

Από την πρώτη σειρά της εκκίνησης, ο Salač πήρε την πρωτοπορία από τον Guevara, ενώ ο Gonzalez κέρδισε μία θέση και ανέβηκε 3ος. Λίγο αργότερα ανέβηκε 2ος, προσπερνώντας τον μεγάλο αντίπαλό του στη μάχη του τίτλου, Guevara. Τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο για τον τελευταίο, καθώς οι Agius και Daniel Holgado (CFMOTO Inde Aspar Team) τον πέρασαν επίσης, ρίχνοντάς τον στην 5η θέση.

Στον 4ο γύρο είχαμε το πρώτο δράμα, όταν οι Ivan Ortola (QJMOTOR – Exocom – MSI) και Daniel Muñoz (Italtrans Racing Team) συγκρούστηκαν και έπεσαν μαζί στη Στροφή 3, ενώ μάχονταν για μια θέση στην πρώτη δεκάδα.

Λίγο αργότερα, ο Guevara δέχθηκε ποινή μεγαλύτερου γύρου για επικίνδυνη αλλαγή κατεύθυνσης στην εκκίνηση. Εκείνη τη στιγμή είχε ήδη ξαναπεράσει τον Holgado και βρισκόταν 4ος πίσω από τους Salač, Gonzalez και Agius, όμως η θέση αυτή δεν θα διαρκούσε πολύ.

Στον 7ο γύρο, ο Collin Veijer (Red Bull KTM Ajo) εγκατέλειψε μετά από πτώση στη Στροφή 5 ενώ ακολουθούσε τους Holgado και David Alonso. Ο Guevara ολοκλήρωσε την ποινή του και επέστρεψε στην πίστα 6ος, 4.1 δευτερόλεπτα πίσω από την κορυφή.

Η καθοριστική προσπέραση

Ο Salač είχε οδηγήσει μπροστά στον Αγώνα από την αρχή, όμως στον 12ο από τους 22 γύρους έχασε για πρώτη φορά την πρωτοπορία. Ο Gonzalez επέλεξε τη Στροφή 9 για να επιτεθεί και να περάσει μπροστά.

Ένας προσωπικός καλύτερος γύρος με χρόνο 1:40.932 επέτρεψε στον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος να ανοίξει τη διαφορά στα 0.6 δευτερόλεπτα. Παράλληλα, ο Agius πλησίαζε τον Salač στη μάχη για τη 2η θέση.

Ωστόσο, ο Salač δεν εγκατέλειψε. Στον 14ο γύρο ήταν ελαφρώς ταχύτερος από τον Gonzalez και συνέχισε να πιέζει. Για δύο ακόμη γύρους η εικόνα παρέμεινε ίδια, μέχρι που ο Gonzalez σημείωσε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα και άνοιξε ξανά τη διαφορά πάνω από μισό δευτερόλεπτο.

Ο Τσέχος όμως είχε πάντα απάντηση και αρνιόταν να παραδοθεί.

Με δύο γύρους να απομένουν, ο Gonzalez είχε πλέον κάνει αρκετά για να ξεφύγει. Η διαφορά ανέβηκε στα 0.9 δευτερόλεπτα και στη συνέχεια στο 1.6, επιτρέποντάς του να πανηγυρίσει την τρίτη συνεχόμενη νίκη του στην Moto2 και να συνεχίσει την εκπληκτική του πορεία στις αρχές της σεζόν.

Ο Salač ανέβηκε ξανά στο βάθρο για πρώτη φορά από το 2024, λίγο πριν τον εντός έδρας αγώνα του στο Brno, ενώ ο Agius κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον ταχύτατο David Alonso στα τελευταία στάδια του Αγώνα.

Μόλις 0.4 δευτερόλεπτα χώρισαν τον Αυστραλό από τον Κολομβιανό στον τερματισμό, με τον Holgado να ακολουθεί στην 5η θέση.

Ο Guevara περιορίζει τις απώλειες με την 6η θέση, όμως πλέον βρίσκεται 49.5 βαθμούς πίσω από τον Gonzalez στη βαθμολογία. Ο Celestino Vietti (MB Conveyors SpeedRS Team) ανέβηκε από τη 12η θέση της εκκίνησης στην 7η και βρίσκεται πλέον 52.5 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο.

Ο Alonso Lopez (ITALJET Gresini Moto2) τερμάτισε 8ος, ο Alberto Ferrandez (BLU CRU Pramac Yamaha Moto2) πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του με την 9η θέση, ενώ ο Tony Arbolino (REDS Fantic Racing) συμπλήρωσε την πρώτη δεκάδα.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στους νεοφερμένους Jose Antonio Rueda (Red Bull KTM Ajo) και Taiyo Furusato (Idemitsu Honda Team Asia), οι οποίοι πέτυχαν τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα καριέρας τους στην Moto2, τερματίζοντας 11ος και 14ος αντίστοιχα.

Ο Gonzalez συνεχίζει ακάθεκτος. Ο #18 μοιάζει αυτή τη στιγμή να αγωνίζεται σε δική του κατηγορία, καθώς το βλέμμα όλων στρέφεται πλέον στο θρυλικό Brno.

Ο Quiles νικητής στο Balaton Park σε Αγώνα της Moto3 που διακόπηκε με κόκκινη σημαία

Επιστροφή στην κορυφή! Ο Maximo Quiles (CFMOTO Gaviota Aspar Team) επέστρεψε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, επεκτείνοντας το προβάδισμά του στο πρωτάθλημα με μια εξαιρετική νίκη στην πίστας Balaton Park.

Το Grand Prix Ουγγαρίας στην Moto3 κερδήθηκε από τον Quiles για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αυτή τη φορά χωρίς μάχη μέχρι την τελευταία στροφή. Ο polesitter David Almansa (LIQUI MOLY Dynavolt Intact GP) επέστρεψε στο βάθρο για πρώτη φορά μετά τη νίκη του στην Buriram, κατακτώντας τη 2η θέση, ενώ ο Alvaro Carpe (Red Bull KTM Ajo) πραγματοποίησε εντυπωσιακή αντεπίθεση από την έκτη σειρά εκκίνησης για να τερματίσει 3ος.

Ο Almansa εκκίνησε ιδανικά από την pole position και πήρε την πρωτοπορία, οδηγώντας μπροστά από τον Quiles, επαναλαμβάνοντας εικόνες που είχαμε δει στα δύο πρώτα Grand Prix της χρονιάς.

Πίσω τους επικράτησε χάος στη Στροφή 2, όταν ο Guido Pini (Leopard Racing) έπεσε μετά από επαφή με τον Matteo Bertelle (LEVELUP-MTA), παρασύροντας στη συνέχεια και τον Joel Esteban.

Στη Στροφή 5 ακολούθησε νέο περιστατικό, όταν ο Ruche Moodley (CODE Motorsports) συγκρούστηκε με τον Hakim Danish (AEON Credit – MT Helmets – MSI). Ο Moodley εγκατέλειψε, ενώ ο Danish συνέχισε μετά από επίσκεψη στα pits.

Η μάχη στην κορυφή

Ο Αγώνας σταθεροποιήθηκε με τους Almansa και Quiles να προηγούνται, ενώ οι Perrone και Rico Salmela (Red Bull KTM Tech3) ακολουθούσαν στις θέσεις 3 και 4.

Ο rookie Salmela ανέβηκε 3ος στον 4ο γύρο και άρχισε να καταδιώκει τους δύο πρωτοπόρους.

Πίσω τους, οι Alvaro Carpe και David Muñoz (LIQUI MOLY Dynavolt Intact GP) πραγματοποιούσαν εντυπωσιακή αντεπίθεση από την έκτη σειρά εκκίνησης, φτάνοντας στις θέσεις 5 και 7 αντίστοιχα.

Στον 7ο γύρο ήρθε η πρώτη αλλαγή στην κορυφή, όταν ο Quiles επιτέθηκε στη Στροφή 9 και πέρασε μπροστά. Δύο γύρους αργότερα σημείωσε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα με 1:45.872, ενώ ο Almansa έχασε πολύτιμο χρόνο μετά από λάθος στη Στροφή 5.

Στο δεύτερο μισό του Αγώνα, ο Almansa προσπαθούσε να παραμείνει κοντά στον πρωτοπόρο, όμως η διαφορά προς τους υπόλοιπους είχε ήδη ξεπεράσει τα τρία δευτερόλεπτα.

Στη μάχη για το τελευταίο σκαλί του βάθρου, ο Carpe είχε αναρριχηθεί στην 3η θέση, πραγματοποιώντας μία από τις πιο εντυπωσιακές ανατροπές του Αγώνα από τη 18η θέση της εκκίνησης.

Κόκκινη σημαία στον τελευταίο γύρο

Με πέντε γύρους να απομένουν, η διαφορά μεταξύ Quiles και Almansa είχε ξεπεράσει το ένα δευτερόλεπτο, με τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος να δείχνει ξανά την ανωτερότητά του.

Στον τελευταίο γύρο, ο Brian Uriarte είχε ήδη φτάσει στη μάχη του βάθρου, μετατρέποντας τη διεκδίκηση της 3ης θέσης σε μια μεγάλη μάχη πολλών αναβατών.

Ωστόσο, στην έξοδο της Στροφής 11, επαφή μεταξύ των Carpe και Muñoz προκάλεσε αλυσιδωτό ατύχημα που περιέλαβε τους Muñoz, Perrone και Uriarte. Το συμβάν οδήγησε σε κόκκινη σημαία μόλις μισό γύρο πριν την ολοκλήρωση της προβλεπόμενης απόστασης.

Ο Muñoz μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις.

Ο Quiles πανηγύρισε τελικά τη νίκη μπροστά από τον Almansa, ενώ ο Carpe κατάφερε να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να εξασφαλίσει την 3η θέση παρά το περιστατικό.

Ο Uriarte κατατάχθηκε 4ος, μπροστά από τον Rico Salmela, ο οποίος πέτυχε την καλύτερη επίδοση της καριέρας του με την 5η θέση. Παράλληλα, χάρισε στη Φινλανδία το καλύτερο αποτέλεσμα στην Moto3 από την εποχή του Niklas Ajo και την 5η θέση του στο Mugello το 2014.

Ο Adrian Cruces (CIP GreenPower) κατέκτησε την καλύτερη θέση της καριέρας του με την 6η θέση, μπροστά από τους Marco Morelli (CFMOTO Gaviota Aspar Team), Jesus Rios (Rivacold Snipers Team), που ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Honda, Casey O'Gorman (SIC58 Squadra Corse) και Adrian Fernandez (Leopard Racing), οι οποίοι συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Ραντεβού τώρα στο Brno για τη συνέχεια της σεζόν!