To Πρωτάθλημα Alpe Adria και μαζί το Βαλκανικό Πρωτάθλημα BMU είχαν σήμερα τον 1ο από τους 2 Αγώνες του κάθε αγωνιστικού τριημέρου και μετά τις Κατατακτήριες Δοκιμές που έγιναν το πρωί, ήρθε η ώρα των Αγώνων. Ο πέμπτος στη σειρά αγώνας ήταν αυτός των κατηγοριών STK 1000/SBK με 47 οδηγούς να παρατάσσονται στην εκκίνηση. Αυτό σημαίνει 16 σειρές εκκίνησης με απόσταση 9μ. ανάμεσα σε κάθε σειρά, δηλαδή οι τελευταίοι ξεκινούσαν περίπου 150μ. πίσω από την πρώτη σειρά.

Ο οδηγός που ξεκινούσε από τη δεύτερη θέση, το μέσον δηλαδή της πρώτης σειράς είδε τον κινητήρα του να σβήνει την ώρα που δινόταν η εκκίνηση, σήκωσε το χέρι του, αλλά είχε ήδη δοθεί στο ίδιο δευτερόλεπτο η εκκίνηση! Οι οδηγοί που ακολουθούσαν τον απέφυγαν όλοι, εκτός από έναν από τους τρεις τελευταίους που έπεσε πάνω του με τρομερή ταχύτητα, προφανώς χωρίς να αντιληφθεί τον σταματημένο οδηγό και τη μοτοσυκλέτα του. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και οι μοτοσυκλέτες πήραν φωτιά. Ο Philipp Steinmayr, o οδηγός που κτυπήθηκε έχασε τη ζωή του επιτόπου, παρά τις προσπάθειες για ανάνηψη από τους γιατρούς του αγώνα. Ο Ρουμάνος οδηγός Andrian Rus που προκάλεσε το κτύπημα διακομίστηκε στο νοσοκομείο, όπου κατέληξε παρά τις προσπάθειες των γιατρών.

Φυσικά η συνέχεια του Αγώνα διακόπηκε και το μόνο καλό για την Ελληνική πλευρά είναι ότι οι δύο συμμετοχές σε αυτήν την κατηγορία, του Δημήτρη Καρακώστα και του Μιχάλη Σπηλιώτη ήταν στους οδηγούς που απέφυγαν την εμπλοκή με το σοκαριστικό ατύχημα.

Πέρα από το ότι οι σκέψεις μας είναι στις οικογένειες των δύο αναβατών, υπάρχει το ερώτημα της πολυπληθούς εκκίνησης, αφού κάθε πίστα έχει προδιαγραφές για το πόσοι μπορούν να συμμετέχουν σε έναν αγώνα, ανάλογα με το μήκος και το πλάτος της πίστας.

Η FIM, η Παγκόσμια Ομοσπονδίας Μοτοσυκλέτας, πρέπει να ψάξει την υπόθεση, καθώς τα Πρωταθλήματα αυτά γίνονται με την άδειά της και τους σχετικούς κανονισμούς. Συνήθως σε μικρότερες πίστες το μέγιστο είναι κοντά στις 30 συμμετοχές, αλλά το Brno είναι μια από τις μεγαλύτερες πίστες, με μήκος 5,403 μ.

Eπίσης πρέπει να αλλάξει ο κανονισμός σχετικά με τη διαφορά χρόνου από τον πρώτο οδηγό, αφού στην περίπτωση μας οι τελευταίοι οδηγοί είχαν διαφορά πάνω από 17'' δευτερόλεπτα στον ταχύτερο τους γύρο, από τον πρώτο. Προφανώς έπρεπε να γίνει μια δεύτερη υποκατηγορία με ξεχωριστό αγώνα για τους αργότερους.

Ελπίζουμε να είναι το τελευταίο μεγάλο δυστύχημα που μάλιστα βίωσαν και αρκετοί Έλληνες αγωνιζόμενοι και των υπόλοιπων κατηγοριών και όλοι οι μηχανικοί και συνοδοί τους.

Ο μηχανοκίνητος κόσμος ενίοτε δείχνει και την άσχημη ή πολύ άσχημη πλευρά του.